![]() |
![]() |
![]() |
#1 |
![]() [Üye Olmadan Linkleri Göremezsiniz. Üye Olmak için TIKLAYIN...] Yaşama başlarken ana rahminde geçirdiğimiz yaklaşık 280 günlük huzur veren sıcak ve güvenli karanlıktan, gözlerimizi kamaştıran, bizi üşüten ve ürküten aydınlığa doğru çekiliyoruz. O andan itibaren artık hiç bir şey öncesi gibi olmuyor, yaşama tutunma ve var olma mücadelesinin içinde buluyoruz kendimizi.. Doğduğumuz andan itibaren, genetik programımızda yüklü olan “Yaşam enerjisi” ni harekete geçirecek olan temel bir itkiye ihtiyaç var ve aslında buna doğuştan sahibiz. Bu itki (güdü) Fransız felsefeci Henri Bergson’un tanımıyla “Elan Vital” dediğimiz ve yaşam atılımı olarak Türkçeleştirebileceğimiz potansiyel güçtür. Ne işe yarar bu Elan Vital? Yaşama isteğinin kaynağıdır. Tüm yaşamsal itkilerimizin (açlığını giderme, cinsel doyum sağlama, tehlikelerden korunma, gerektiğinde savaşma, sevme ve sevilme, saygı görme vb.) bizi zorladığı eylemlerimizin ana yakıtıdır. Doğduğumuz andan itibaren yaşamda her şey yolunda giderse -ki bunun tam olarak gerçekleşmesi mümkün değildir- o zaman yaşam enerjimiz ideal düzeydedir ve mutlu, verimli ve yaşam doyumu sağlayan bir birey olma olasılığımız en yüksektedir. Ancak ne yazık ki hepimiz bu kadar şanslı değiliz. Ebeveyn tutumlarından başlayarak bir çok psiko-sosyal faktör belli ölçülerde olumsuz yönde bizi ruhsal yaralanmalara maruz bırakabilmektedir. İşte bu irili ufaklı tüm yaralanmalar içimizdeki karanlığın temellerini oluşturur. Bunların bir kısmını onarabilmiş olsak da, önceleri küçük karanlık noktalarla başlayan karanlık gittikçe birleşmeye, büyümeye başlar. Sonunda ruhumuzda bir habis tümör gibi onarılması zor büyük bir karanlığa dönüşür. Hepimizin ruhunda mutlaka karanlık noktalar olsa da, bir kısmımız bu karanlığın büyümesini durdurabilmiş, bunlara rağmen mutlu ve içsel barış içinde yolumuza devam edebiliyoruz. Ama bir kısmımız ise içindeki karanlığı durduramamış ve kaçınılmaz büyük karanlığa doğru ilerlemektedir. İçimizdeki karanlığın en önemli belirtisi işte başta söz ettiğimiz yaşam enerjisinin de tükenmesi ile kendini gösterir. Elan vital potansiyelimiz kaybolmuş, zayıflamıştır. Yaşam anlamsızlaşmış ve ruhumuz doyumsuzlaşmıştır. Ruhsal dünyamız içimizdeki karanlığı derinleştiren acı, öfke, üzüntü, kaygı ve korkular ile dolmuştur. Bir çoğumuz bu karanlıkla yaşamını sürdürmeye devam ediyor, o karanlıktan kurtulmak için umut beslemiyor veya çaba göstermiyor. Bir tür teslimiyet gibi. İçindeki karanlık o kadar derinleşebiliyor ki, bunu yaşam normali gibi görmeye başlıyor. Ama cezasını kendi anlamsız, verimsiz ve mutsuz yaşamıyla ödüyor. Ayrıca yaşamına giren herkese de bu cezayı öyle ya da böyle ödetiyor. Toksik (zehirli) bir insana dönüşüyor, sonra bu kendi zehrinde yok olup gidiyor, üstelik yanına birilerini de çekerek.! Ne yapmalı öyleyse, bu karanlıktan kurtulmanın bir yolu var mı? Evet var ama içinizdeki karanlığı fark ettiğinizde daha fazla zaman kaybetmeden işe koyulmalı, bundan nasıl kurtulabileceğini bulmaya, ruhunu yeniden aydınlığa kavuşturmaya istekli ve kararlı olmalı tabi ki. Sizi o karanlıktan çekip çıkaracak bir çok yol olabilir. Bazen bu yaşamınızdaki ruhunuza dokunabilen bir insan, bazen sizin kendini anlama ve değişme çabanız, bazen tesadüf sandığınız ve size yardım eden yaşam olayları, fırsatlar, yaşamınıza yeni amaçlar ve anlamlar kazandırma çabalarınız. Okumak, araştırmak, öğrenmek ve denemekten kaçmamak. Sevmeyi öğrenmek, sevgiyi büyütmek. İnanmak; Tanrı’ya, bir dine veya istediğiniz başka kapsayıcı bir düşünceye, farketmez bir şeye inanmak da bir ruhsal ihtiyacımız aslında. Daha sayılabilecek çok fazla yolu olabilir içinizdeki karanlığı yok etmenin ve ruhsal aydınlığa ulaşmanın. Ama bu karanlıkla baş edemeyecek kadar yorgun, çaresiz ve ümitsiz hissediyorsanız ve harekete geçmekte zorlanıyorsanız artık bu bir ruhsal sağlık sorununa dönüşmüş ve kronikleşmeye yüz tutmuş olabilir. Ama yine de çözüm yolları var, bir ruhsal rehber, psikoterapist (ruh sağlığı alanında çalışan profesyoneller olmalı tabi ki) size yardım edebilir, yol gösterebilir. Yeter ki siz ilk adımı atın ve içinizdeki karanlıktan kurtulmak için istekli ve kararlı olun. Sizin ruhunuz aydınlığa kavuştuğunda daha mutlu, verimli ve yaşamının anlamını bulabilmiş olacaksınız, ayrıca yaşamınızdaki insanlar da bu aydınlıktan paylarını alacaklar ve belki o zaman dünya daha aydınlık bir yer olacak. ~ Uzm. Psikolog Bülent Korkmaz ~ Alıntı |
|
|
Şu anda bu konuyu görüntüleyen etkin kullanıcılar: 1 (0 üye ve 1 ziyaretçi) | |
|
|