![]() |
![]() |
![]() |
#1 |
![]()
[Üye Olmadan Linkleri Göremezsiniz. Üye Olmak için TIKLAYIN...]
İstanbuL Tut ellerimden İstanbul. Buz tutmuş yüreklere kayıyor gönlüm. Bütün baharlar ıslak Ve kaygan mutluluğa kurulan düşler.. Üşüyorum İstanbul. Geceleri ayaza çekiyor yalnızlık Ve içime işliyor Sevdiklerimin giderken bıraktıkları soğukluk.. Tut rüzgarlarını İstanbul. Savurma artık beni Ondan, onsuzluğa. Çek vapurlarını denizlerden Ve çekip al artık beni bu dehlizlerden. Yorgunum İstanbul. En az senin kadar. Gidelim mi buralardan? Üstümüze basıp geçen insanları nasıl sevebildiysek tekrardan, Öyle gidelim mi? Yok İstanbul yok. ” O ” yok. Yok işte ” O ” . Ne kadar boşuz ikimizde ve boşluktayız kaldığımızda kendimizle. Galata’dan Kadıköy’e, Aşk basmadık yer bırakmadık. Yar, bıraktı. Gönlümden içeri girerken, Ayak bastı Yarası. Hadi, Tut ellerimi, Gidelim İstanbul. Bize burdan Aşk çıkmaz. Aşkın içinden çıkılır mı hiç İstanbul? ~Alıntı Benzer Konular: |
|
|
![]() |
#2 |
![]()
Emeğine sağlık
________________
[Üye Olmadan Linkleri Göremezsiniz. Üye Olmak için TIKLAYIN...] [Üye Olmadan Linkleri Göremezsiniz. Üye Olmak için TIKLAYIN...]
|
|
|
![]() |
#3 |
![]() |
|
|
Şu anda bu konuyu görüntüleyen etkin kullanıcılar: 1 (0 üye ve 1 ziyaretçi) | |
|
|